Londen

Je wilt niet weten hoe blij ik was toen we dit zagen. Eindelijk hadden we de galerie waar we naar zochten gevonden (vorige week was dit mislukt), zelfs in één keer!

Wat ook meespeelde was het zonnetje dat verrukkelijk scheen. Het was de eerste keer dat het mooi weer was in het weekend. Althans, dat dachten we. 

Want net toen ik de pelikanen (ja, pelikanen) op de foto had gezet voelde ik een druppeltje. En Engeland zou Engeland niet zijn als het niet de hele verdere middag rotweer bleef. We wilden eigenlijk naar Notting Hill gaan, naar de Portobello road (market), maar we veranderden ons plan en gingen een bezoekje brengen aan Harrods. Het was nog te vroeg om naar huis te gaan dus we gingen eventjes langs bij Primark, de winkel waar je kleren en accessoires kunt kopen tegen bodemprijzen (ik noem maar wat: bijv. vijf pond voor een jurkje, acht pond voor een vestje, vijftien pond voor schoenen, zeven voor een tasje). Degenen die het fenomeen Primark kennen weten (en degenen die het niet kennen kunnen het zich denk ik het wel voorstellen) dat het poepiedruk is in die winkel en dat het afschuwelijk is om er te winkelen. Door de lage prijzen gaan je hersens anders denken lijkt het wel. 'Dat jurkje is op zich wel leuk', je kijkt naar de prijs en hup, je bent al naar de goede maat aan het zoeken. 'Ach, als hij toch maar vijf euro is is het ook niet zo heel erg als ik hem maar één keer aantrek.' Maar zo werkt het natuurlijk niet dames en heren! Daarom heeft Jantine slechts 4 pond 50 uitgegeven: Twee pond aan een suuuperleuke zonnebril (oké ik moet toegeven dat ik die niet echt nodig had) en 2,50 aan drie panty's (daar kan de Hema niet aan tippen!). 

Ik moet zeggen dat ik heel erg trots ben dat ik een mini-Primark-tasje in mijn bezit heb.