Dag 1

Sinds een uur heb ik internet dus ik heb nog niet de tijd gehad (heb nog gekletst met Birte, de moeder) om jullie berichtjes, mailtjes én smsjes te beantwoorden. Maar ik heb ze inmiddels wel allemaal gelezen en ik vind ze hartstikke leuk en lief! Vandaag was weer een drukke dag, ik zal er morgen wel over vertellen.

Ik heb vannacht bijna de klok rondgeslapen, je kunt dus wel zeggen dat ik goed heb geslapen in mijn enorme tweepersoonsbed dat meer dan de helft van de kamer inneemt. Ik was ook erg moe gisteren.

Ik heb gisteravond nog een stukje geschreven in mijn boekje:

02-01-2011 21:40

Vanuit mijn ooghoek zie ik mijn tas met kleren er in en op. Ik heb geen puf om het op te ruimen en eigenlijk is er ook niet genoeg ruimte voor al die kleren. Ja, mijn kamer is iets kleiner dan ik had gehoopt. Nou, van de kamer zou ik wel iets kunnen maken, maar het is een beetje jammer dat er een enorm tweepersoons bed in staat. Maar daar is natuurlijk ook iets op te verzinnen.

Vandaag was een slopende dag. Eerst het afscheid van thuis, Floor. Heel lief dat Susan en Annemiek en de buren er nog eventjes waren. En toen natuurlijk papa, mama, Roel en Meike…

Ook de vele nieuwe indrukken waren slopend.

De vlucht zelf was heel raar. Ik had gevoelens van spanning, spanning voor de nieuwe omgeving waar ik helemaal alleen in kom en waar ik voor veel dingen alleen sta.

Ik besloot dat ik wanneer ik mijn voeten op Engelse grond had staan weer helemaal vrolijk zou zijn, en dat lukte. Ik had er zin in!

Toen ik eindelijk Birte en de meisjes had gevonden was dat leuk, maar ook heel gek. Zij zijn mijn nieuwe (weliswaar tijdelijke) familie. In het begin wilde ik per ongeluk Nederlandse woorden gebruiken. Maar na de hele dag Engels horen en praten denk ik eigenlijk al in het Engels, ik moest in ieder geval omschakelen toen ik met mama belde.

Ik zou nog meer willen vertellen maar nu ga ik lekker slapen. Gelukkig heb ik van de tijdzone een uurtje cadeau gekregen, want dat heb ik wel nodig nu.